De Leukste Taarten: maak je zelf

De leukste taarten

Maak je zelf!

taart!

Genietend in keuken, kijk je rond naar de taartspulletjes, je denkt dat je bijna alles toch wel hebt. Een kastje voor de potten en pannen (uit de pannen eten scheelt kastruimte!), de rest van de keuken vol bakblikken, gesorteerd op vorm en grootte, tooltjes netjes geordend in een ikeabak, ingrediënten voorzien van datum, kleurstoffen kleur bij kleur van licht naar donker, taartdozen aflopend in grootte, om en om zodat je weet wat deksel en bodem is, uitstekers gesorteerd in plungers, patchworkcutters, bloemetjes, beestjes en de tijdschriften op alfabet en auteur. Op de vensterbank prijken nooit verkleurende dummies, elke voorbijganger gluurt wel even stiekem naar binnen. Als ze dat doen zullen ze je bezig zien in een schattig bloemetjesschort, een charmant hoofddoekje om en snoepend van heerlijke koekjes zonder een gram aan te komen. De geur van versgebakken cake vult de ruimte. Kortom, alles onder controle, je voelt je als een ei tussen de biscuitmix, als een garde in de mengkom, prima op je plek.

Of wacht, overnieuw.

De afwas doe je later wel, met een geroutineerd gebaar zet je de mengkom om het hoekje van de deur voor de hond van de buurvrouw. Je vist paniekerig de eierschaal uit de slappe ganache, hoe dat daar in is gekomen en waarom wil het nu niet opstijven? Een blik op de klok leert je dat de deur uit rennen voor nieuwe slagroom geen zin heeft. Als je plotseling doordringend gepiep hoort besef je dat het wel erg mistig is in de keuken. Een diepe zucht en een nieuwe lekkernij voor de hond. Als je je omdraait om te kijken of er nog eieren over zijn voor een nieuw kapsel slaak je een gil, je lieve zoete schattige peuter is een lieve schattige zoete glitterende peuter geworden. Misschien was het toch niet zo heel slim om haar bij jou in de keuken te zetten toen ze niet kon slapen. Met de handen in het haar overzie je de chaos, hulp vragen bij je partner heeft geen zin. Het is vandaag de eerste avond van de pas gestarte lotgenotengroep. ‘Taartweduwen’, verslaafd, as if, als je het wilt kun je hier elk moment mee stoppen, zonder problemen, echt waar! Zeker gezien het oorlogsgebied waar je je nu in bevindt. Je neemt een flinke slok wodka (voor het schilderen) en begint eerst maar eens met de blingblingpeuter. Nadat ze in slaap is gevallen in je bed, de badkamer is ontglitterd en je het rampgebied wat voorheen de keuken was hebt opgeruimd, plof je op de bank neer. Je partner komt net binnen lopen, jullie blikken ontmoeten elkaar, uit beide ogen spreekt een duidelijk “nu even niet”.
Je neemt er weer een taartboek bij en probeert uit te vinden waar het toch steeds misgaat. Uren later wordt je verstijfd wakker, de ingrediënten van Nigella Lawson’s ‘nooit mislukkende cupcakes’ die bij jou al 10 keer mislukt zijn plakken aan je wang. Als je morgen een spiegel meeneemt naar de supermarkt scheelt het je een boodschappenlijstje schrijven.

Waar gaat het toch steeds mis, waarom ben je niet Dé Cupcakequeen? Je zou moeten schitteren op elke verjaardag, je hebt aan alles gedacht. De goede ingrediënten, genoeg tooltjes waarvan je de naam of werking niet weet en een hete luchtoven waar meerdere biscuits in kunnen per keer. Oké, 2 kitchenaids was misschien iets te veel van het goede, maar je kon toch echt niet kiezen!
Wat heb je nog meer nodig, hoe gaat het je lukken, de blikvanger te maken waar niemand het mes in durft te zetten? In de hebshop valt je oog op een nieuw boek, een boek wat aan alle kanten uitstraalt “koop mij, lees mij!”. Op de kaft staan 2 Echte Taartprinsessen. Laat dat nou net ook jouw grote droom zijn, een echte taartprinses worden!!! Je partner heeft nu de club, dat kost ook geld. Het leidt bovendien af van jouw bezigheden en je klikt op verzenden. Met deze gedachten nog naklinkend ploft het boek 2 dagen later op je slaapzak. Je maakt snel een notitie dat een tochtstrip wel handig is wil je vaker onder de brievenbus gaan liggen en scheurt het karton van de verpakking aan flarden.

De stippen op de stevige maar zachte kaft springen je tegemoet wanneer je het boek uitpakt, ‘taart! spectaculaire taarten maak je zelf’. Zie je, het is echt mogelijk, ook jij kan het. De taart in de handen van de taartenprinsessen Monica en Saskya Kühne, de schrijfsters van het boek en de dames op de kaft-foto, ziet er zeker spectaculair uit. Lekker zoet en wel 6 hoog.
Een gedicht van Audrey Hepburn leidt het boek in; ‘I believe in miracles’. Onderhand heb je wel het idee dat er een miracle nodig is, je raapt al je moed bij elkaar en duikt in de wereld van bloem, boter, pastelkleurige cupcakes en rolschaatsen.
Naast de inhoudsopgave kun je, als je dat wilt, schrijven wie de toekomstige taartprinses zal zijn. Of misschien een bedankje, een lief woordje of een ‘zet hem op’ voor de ontvanger wanneer je dit boek cadeau wilt geven.
Bij de inhoudsopgave merk je het al, je hoeft dit niet alleen te doen. Je wordt heel zorgvuldig aan 2 handjes de taartwereld in geloods. Er zijn 6 hoofdstukken waarvan 1 met daadwerkelijk recepten. In de andere 5 hoofdstukken wordt aandacht besteed aan de voorbereiding, de materialen, het bakken, het decoreren en de inspiratie. Iets wat in vrijwel geen enkel taartboek terug komt en wat veel taartenbaksters/-bakkers daarom missen is planning, (Echt waar. Het ligt niet aan jezelf, het ligt aan de boeken. Ze leren je taarten vullen, bekleden en decoreren. Hoe je dat voor elkaar moet krijgen met kinderen, een carrière, een partner en een huishouden is je eigen probleem.) gelukkig leren Saskya en Monica je wel how to get your ducks in a row.*
De recepten zijn ook weer onderverdeeld in mix&match, cakes, vullingen en siroop. Mix en match leert je de lekkerste combinaties te maken van later genoemde recepten plus een aantal eigen toevoegingen. Verschillende feel-good foto’s vullen de pagina’s. 2 miniprinsesjes testen alvast het snoepgoed.

In het hoofdstuk ‘inspiratie’ staan een aantal mooie maar eenvoudig te maken ontwerpen. hierbij is gebruik gemaakt van fondant en kant en klaar snoepgoed. (Shoppen!!!) Bij een aantal taarten maak je bloemen van fondant en bij 1 taart wordt er geschilderd. Je hoeft dus geen workshops te hebben gevolgd of een nacht door te werken. Alles wat je nodig hebt is leuk felgekleurd snoepgoed en inspiratie!
Iedereen zal verbaasd staan van je kunsten als jij binnen komt in je polkadotjurkje, op rolschaatsen met een spectaculaire taart in je handen. Of misschien toch maar zonder rolschaatsen.
Met dit boek kan iedereen toveren, jong en oud. Het begint echt vanaf de basics en geen enkele stap zal zonder begeleiding zijn. Omdat er ook een flink aantal heerlijk recepten bij staan is het boek niet alleen voor beginners, alleen de ontwerpen bevatten niet veel leermomenten meer voor gevorderden.

‘taart!’ is 96 pagina’s lang jouw eigen persoonlijke feestmoment, een boek om blij van te worden. Tenzij je niet van roze, zoet en Audrey Hepburn houdt. Het is niet alleen een boek met inspiratie of recepten, het is een verhaal. Monica en Saskya hebben het boek met veel humor en plezier geschreven, dat merk je. Ze hebben dit ook proberen over te brengen op de lezer en naar mijn idee is het gelukt. Je leert ze een beetje kennen. 2 enthousiaste meiden met een hart voor taart. En stippen, héél véél roze stippen.

*Hiervoor moet je toch echt het boek lezen!