De Leukste Taarten: maak je zelf

De leukste taarten

Maak je zelf!

The cakes new dress

De naam Maisie Parrish zal niet bij iedereen direct een belletje doen rinkelen. Toch timmert deze Engelse dame al jaren aan de weg in de wereld van taart. Op haar website heeft ze de bijnaam “Queen Of Characters, totaal niet onterecht, zij weet al haar figuren een eigen karakter te geven en zijn eigen charmes. Deze ervaring geeft ze weer door in haar cursussen en workshops in Stoke on Trent in Engeland.

Het boek

Een boek van deze schrijfster waarbij je, bij het zien van de titel, niet direct denkt aan marsepeinen muisjes en honden is ‘The Cakes New Dress’. Op de kaft pronkt een uitsnede in de vorm van een jurk, gemaakt van een foto van een taart, waarbij geproost wordt door een geboetseerde donkerharige dame. Een ander detail laat de jurk zien van een bruidje. Beide taarten vinden we uiteraard in het boek terug. Het boek oogt net zo stijlvol als de titel, een harde kaft, sierlijke letters en zachte kleuren. Het boek blijft prima open liggen als je er mee werkt en de kaft trekt geen vuil aan, je kunt het boek dus prima op het aanrecht leggen. Een nadeel kan zijn dat de pagina’s behoorlijk glanzen, met veel zon in de keuken is dat erg hinderlijk.

Inhoud

Direct bij het openslaan komen we al een prachtige kleurenfoto tegen van wat later ook een detail van een taart blijkt te zijn. Direct daarna, een vreemde plek voor zoiets dergelijks, vinden we een omrekentabel. De bloem en boter zijn omgerekend van grammen naar cups en er staat een lijstje met cm naar inch en gram naar ‘ounces en pounds, (de Engelse gewichtsaanduiding).
Het voorwoord van Maisie Parrish begint met een credo;, “Everything start with a ball”, “Alles begint met een bal”. Hierbij refereert ze aan het boetseren van mens en dier, waarbij de basis volgens haar altijd begint met een bal.

Na de inleiding gaat het boek verder over in de 19 projecten, deze zijn verdeeld in 3 thema’s; verjaardag, speciale gelegenheden (denk aan doop, valentijn, bruiloft) en de seizoenen. Oma’s verjaardag is een taart vol cliché’s, oma met een schortje voor aan het werk met naald en draad. Een lief stelletje op een boomstronk symboliseert 14 februari, valentijnsdag. De onderwerpen zijn heel divers, de Kerstman wordt niet overgeslagen, er komt een lief konijntje langs met bijbehorende wortels en waar we zeker iets aan hebben; een 2-laagse lentestapel met een duidelijk uitgelegd bruidspaartje.
Het is wel jammer dat ze bij de enige taart in de vorm van een bal geen foto’s laat zien van het bekleden. Een foto maakt net wat meer duidelijk dan alleen tekst, zeker bij een bolvorm. Deze heeft ook nog een relief in de fondant, het is een hele klus om dat om een bol te krijgen zonder een smoother te kunnen gebruiken.

De auteur geeft ons, na de projecten, ook nog een kijkje in haar toolbox. Ze gebruikt veel uitstekers, zowel plungers als metalen sets. Vaak wordt het gebruik van specifieke tools achterwege gelaten om de projecten ook toegankelijk te maken voor de kleine portemonnee. Hier heeft Maisie geen last van, als we alles aan zouden schaffen voor de taarten in haar boek, heeft de webshop een topomzet. Het is jammer dat er bij de foto’s van de materialen alleen een naam staat, niet hoe ze gebruikt moeten worden. Zeker bij de plungers is een kleine uitleg over de werking erg handig.
Wat ook opvalt, bij het kleedje van oma is zo te zien een quilting tool gebruikt, maar deze is niet terug te vinden in de materialen lijst. Op een andere taart kwam ik de FMM Alphabet & Numbers tappits Upper Case SCRIPT tegen, ook hier is geen uitleg gegeven terwijl tappits vaak door de kamer vliegen omdat ze niet mee willen werken. Een uitleg is daarom zeker gewenst.

Een groot pluspuntje is de uitleg over verschillende soorten kleurstoffen; hoe gebruik je dusts en wanneer pak je vloeibare of gelkleurstoffen. De eetbare stiften, tegenwoordig in veel meer kleuren dan alleen zwart verkrijgbaar, worden hier ook bij gerekend. Het stukje over fondant is minimaal, maar gaat wel in op het gebruik van tylose en hoe hiermee eetbare lijm kan worden gemaakt.
Het bekleden van een taart en een cakedrum wordt ook stap voor stap in beeld en tekst vastgelegd. Opvallend is dat ze, als Engelse, minder fondant gebruikt dan de meeste van haar landgenoten. De laag is zo te zien ‘maar’ een halve centimeter dik en er wordt met 1 laag bekleed in plaats van traditioneel eerst marsepein daarna fondant.

Maisie gaat diep in op het boetseren in het laatste hoofdstuk, verschillende figuren in de projecten die al voorbij zijn gekomen worden hier nog een keer tot in detail uitgelegd. Ze legt uit hoe je een gezichtje kan boetseren of verven, welke lichaamsvormen je hebt en hoe je begint met ledematen. De rozen en een aantal kleine details uit de projecten zijn de hekkensluiters, meer dan de sjablonen volgt er niet. Recepten worden helemaal niet gegeven, geen heel groot gemis, vrijwel elk taartboek voor beginners bevat de standaard recepten.

Conclusie

De uitleg in het boek is erg duidelijk en helder met veel begeleidende tekst en foto’s. Er had wat meer aandacht kunnen worden besteed aan de netheid, er zijn soms rafelige randjes of randjes die niet mooi op elkaar aansluiten en de dust van het blozende jongetje ligt ook in het wiegje. De gewichten worden weergegeven in grammen en de maten in centimeters. Dit is zeker een prettig gegeven, ook al staat er vooraan in het boek een omrekentabel, kant en klaar is een stuk handiger en daarom een absoluut pluspunt.
Er wordt veel gewerkt met pastelkleuren, het is natuurlijk ieder voor zich om deze kleuren naar wens aan te passen. Toch is het pastel geen slechte keuze geweest, het geeft de taarten een lieflijke uiterlijk net als de geboetseerde figuren.
Het is leuk om te zien dat Maisie echt een eigen stijl heeft qua boetseren en zeker haar gezichtjes vallen op, haar poppetjes hebben net wat meer een menselijke gezichtsuitdrukken dan de cartoonfiguren die je vaker ziet.

Moeilijkheidsgraad 3; Er is bij elke stap een duidelijke uitleg, maar je moet ervaring hebben met boetseren om de verhoudingen goed te krijgen, ook zijn de gezichtjes niet heel makkelijk, het verven vergt altijd enige oefening. Op sommige punten mist er instructie, zoals bij de bolvorm en het gebruik van verschillende materialen. Een gevorderde decorateur zal niet veel uitdaging vinden in de ontwerpen, hoogstens inspiratie om in een andere stijl te boetseren dan de veel geziene cartooneske poppetjes. Wat wel zeker is, Maisie doet haar bijnaam ‘Queen of characters’, absoluut eer aan.